Krimoorlog 2.0

KrimoorlogDe Berlijnse Muur is nog geen kwart eeuw om of het door Winston Churchill bedachte IJzeren Gordijn begint weer op zijn plaats te hangen. Oude tijden herleven. Anderhalve eeuw na de bloedige Krimoorlog, staat het schiereiland in de Zwarte Zee weer in het brandpunt van de belangstelling en dreigend wapengekletter..

Het einde van de Koude Oorlog was de Russen niet in de koude kleren gaan zitten. Het Westen schoof steeds meer op naar het Oosten en dat voelde niet veilig voor het Kremlin. De 21e eeuwse tsaar Poetin speelt handig in op alle angsten en steekt met grote regelmaat een middelvinger westwaarts. De afgelopen weken maakte hij er zelfs een Olympisch nummer van.

Het is geen ideale wereld. En wie dacht dat het met het einde van de Koude Oorlog vrede en harmonie zouden nederdalen, komt opnieuw bedrogen uit. Er zijn belangen, altijd belangen. We hebben Rusland nodig in Syrië en tegen Iran. En zonder het Russische gas wordt het koud en guur in ons dan toch niet zo vrije Westen.

Invloedssferen, belangen, strategische posities. Het was in 1853 bij de eerste Krimoorlog niet anders dan nu. En de Oekraïners zelf? Die beseffen dat hun vrijheid niet iets is wat zij zelf bepalen, maar waar al eeuwen grote schaakborden voor zijn die uitmaken hoe het gaat. Pionnen worden geofferd. Op de Krim speelt Poetin met wit.

Zeven dagen lang

bots

Een aardig stukje van Han Lips in Het Parool attendeerde mij op een uitzending van Het Uur van de Wolf die ik had gemist over de Eindhovense popformatie Bots die in de jaren ’70 furore maakte met een bijzondere mix van aantrekkelijke muziek, gezelligheid en geëngageerde teksten die resoneerden tot achter de Berlijnse Muur in de DDR.

Bots was het vehikel van en voor zanger, gitarist en componist en tekstschrijver Hans Sanders die de Brabantse band tot grote hoogte stuwde in een tijd dat het nog wel degelijk uitmaakte waar je stond, toen er klassen waren, kapitalisme dat bevochten moest en machten die bezworen moesten worden.

‘De een bezingt het leed, ik bezing de oorzaak’, liet Sanders optekenen in de Haagse Post. En de oorzaak was het kapitalisme waarvan de arbeider nog moest worden bevrijd. Bots was net de SP met muziek erbij. Het geluid sloeg ook in Duitsland aan, en op de vleugels van de vredesbeweging daar bleek Sanders ook in het Duits geloofwaardig over te komen.

Bots is uit mijn jeugd, de tijd dat je links moest zijn – nadenken kon later wel – en ik vond de lyriek van Sanders prachtig, van het klassieke kameraaddrinklied Zeven dagen lang tot het sombere Menens. Eind jaren ’70 studeerde ik blauwe maandagen op de Erasmus Universiteit. De opening van het studiejaar werd opgeluisterd door het toen hippe Gruppo Sportivo. De aula was te klein. Toen Bots twee nummers had gezongen, was de aula veel te groot. Waarschijnlijk was ik het enige rechtenstudentje dat bleef zitten bij Kom socialisten trek ten strijde.